Kattenbelletje

De schrik van m’n leven

De schrik van m’n leven
Afgelopen woensdagavond kwam Siepie niet thuis om te eten. Dat was verontrustend, want onze dikke siamees slaat zijn eten nooit over. Later op de avond werd ik echt panisch. Siepie was nog steeds niet thuis en reageerde ook niet op mijn geroep. Uiteindelijk zijn we maar naar bed gegaan. Om 5.00 uur even naar beneden....geen Siep. In alle vroegte een rondje door de buurt gemaakt....geen Siep. Toen hij ook na mijn werk nog steeds niet terug was, heb ik briefjes gemaakt, maar toen ik daar net klaar mee was, kwam meneer binnen. Jeempie, wat was ik blij. Iets later die middag ging de bel en stond mijn jonge buurvrouw Christa op de stoep. Ze vertelde dat Siepie stiekem bij haar naar binnen was gegaan en bij haar op zolder ingesloten was geweest in een soort kast. Hij had al die tijd geen kik gegeven. Gelukkig werd Siep uiteindelijk door de kat des huizes opgemerkt en toen door Christa bevrijd. Hoera, de vermist-briefjes konden de papierbak in!!!!